9 marca 1963 r. w sali GKO (Klub Garnizonowy) rozpoczął się turniej finałowy mistrzostw Polski juniorek w siatkówce kobiet. Pretendentkami do zwycięstwa była zawodniczki MKS StaVet Lublin, czyli połączone siły Liceów: im. Staszica i Vetterów.
Turniej rozpoczął się od doniosłej chwili wręczenia Elżbiecie Porzec „Trzeciego kółka olimpijskiego” przez Stanisława Rejmera – członka prezydium Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki. Warto zaznaczyć, że nastoletnia wówczas Elżbieta Porzec jest najlepszą siatkarką w historii naszego miasta i jedyną zawodniczką tej dyscypliny ( nie wliczając siatkarek plażowych), która dostąpiła zaszczytu reprezentowania Polski podczas Igrzysk Olimpijskich.
Wychowanki trenera Połoga w doskonałym stylu potwierdziły swoją dyspozycję, wygrywając wszystkie spotkania.
Wyniki spotkań:
MKS „Słupia” – MKS Świdnica 2:3
MKS „Świt” – Włókniarz Rakszawa 3:1
MKS „Świt” – MKS Świdnica 3:2
MKS StaVet – MKS Słupia 3:2
MKS StaVet – MKS „Świt” 3:1
MKS Świdnica – Włókniarz Rakszawa 3:0
Według ówczesnych relacji, największy wkład w zdobycie tego historycznego tytułu miały: Porzec, Toczek, Czerwieniec, Żmuda i Brzozowska.
Sędzią głównym zawodów był prof. Aleksander Strycharzewski, a pomagali mu sędziowie: Kleta (Łódź) i Warakomski (Lublin)